فیلترینگ تلگرام ؛ افکار عمومی و سوالات بی پاسخ

فیلترینگ تلگرام ؛ افکار عمومی و سوالات بی پاسخ

صحرانیوز / در بین پدیده‌های جمعی که می‌تواند سرنوشت جامعه‌ها را رقم زند، «افکار عمومی» گسترده‌ترین و آشکارترین آنهاست. بی‌شک افکار عمومی هر جامعه در بستر قالب‌های ارزش اجتماعی و فرهنگی آن جامعه شکل می‌گیرد و تحول می‌پذیرد. در گذشته‌های نه ‌چندان دور که هنوز رسانه‌های اجتماعی یکی پس از دیگری پا به عرصه وجود نگذاشته بودند، افکار عمومی به وسیله دهان و گوش ساخته می‌شد و ماه‌ها و شاید سال‌ها طول می‌کشید تا خبر و یا واقعه‌ای گسترش عمومی پیدا کند و در نتیجه خود به خود از اثر می‌افتاد. اما امروزه خبرها از طریق رسانه‌های مجازی و شبکه‌های اجتماعی در یک لحظه در اختیار همه مردم، بلکه کشورها و جهان قرار می‌گیرند و زمان و مکان را تسخیر می‌کنند و مرزهای اجتماعی، سیاسی و ملی را در می‌نوردند. افکار عمومی که در علوم سیاسی با «اراده ملی» یکسان گرفته می‌شود چیزی جز «صدای مردم» نیست. صدایی که شاید بعضی‌ها نمی‌خواهند بشنود و بی اهمیت از کنار آن می‌گذرند. حکایت این روزهای جامعه ما، حکایتی عجیب و غریب است.
عملکرد این روزهای روحانی و مردان تصمیم‌سازش، در حوزه اقتصاد و حقوق شهروندی مورد انتقاد افکار عمومی است. ذر حالی که رسانه و چهره‌های اصول‌گرای تندرو تمامی مشکلات سیاسی- اقتصادی کشور را به فیلتر نشدن تلگرام گره زده‌اند، دولت‌مردان اعتدال منفعلانه در مقابل تهدید فضای باز رسانه‌ای و گردش آزاد اطلاعات که بخشی از دستاورد دولت روحانی در راستای توسعه سیاسی کشور است سکوت کرده‌اند.
در جامعه امروز، رسانه‌های دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی رسالت جریان آزاد اطلاعات و اخبار را بر عهده دارند و زبان گویای جامعه برای انتقال مطالبات به حاکمیت هستند تا از این طریق به شفافیت عملکرد مسئولان، منطقی نمودن مطالبات مردم و واقعی کردن قضاوت افکار عمومی کمک نماید.
رویکر نامناسب دولت در خصوص اصل آزادی ارتباطات در چارچوب قانون و وضعیت تلگرام موجب انتشار اخبار واهی و تکذیب‌های پی در پی شده است. بی‌گمان نگرانی افکار عمومی نسبت به بسته‌شدن فضای باز رسانه‌ای و گردش آزاد اطلاعات و تردید نسبت به امکان تحقق وعده‌های دولت در خصوص حقوق شهروندی تبعات منفی اجتماعی – سیاسی بدنبال خواهد داشت.
شوربختانه گویا کسانی نمی‌خواهند بپذیرند که باید به «رسانه‌ها» به عنوان رکن چهارم دموکراسی اهمیت داد و در تلاش برای محدود کردن گردش آزاد اطلاعات هستند چراکه گردش آزاد اطلاعات و اخبار «قدرت» آنان را تضعیف می‌کند. بی‌گمان در جوامعی که حاکمیت رابطه مستمر با رسانه‌های جمعی (نوشتاری و مجازی) دارد افکار عمومی نگرشی منطقی و دیدگاهی مثبت به شرایط حاکم بر جامعه داشته و در وضعیت‌های نامناسب به جای اینکه دست به اعتراضات خشن بزند میزان تحمل خود را بالا برده و آماده حمایت از دولت می شود.
امروزه با توجه به نقش مهمی که رسانه‌های دیجیتال و شبکه‌های اجتماعی در جهت‌دهی افکار عمومی دارند، سیاست‌مداران بیش از هر زمان دیگری نیازمند درک ضرورت وجودی آنها هستند چرا که تاثیر رسانه‌های مجازی بر رفتارهای اجتماعی غیر قابل کتمان است. آنان نباید فراموش کنند که در نبود رسانه‌های نوشتاری و مجازی مستقل، بدون شک ذهنیت افکار عمومی بسوی نکات منفی و تنش‌زا گرایش یافته و وضعیت را ناشی از ناتوانی مدیران، بی‌توجهی مسئولان به مشکلات جامعه، بی‌احترامی به حقوق شهروندی و شکل‌گیری رانت در تاریک‌خانه مدیریت توسعه می‌دانند.

حسین طاهری‌فرد