جنگل گلستان، بزرگترین پارک طبیعی ایران + تصاویر گلستان مقصد گردشگری

جنگل گلستان، بزرگترین پارک طبیعی ایران + تصاویر

جنگل گلستان بدون تردید ارزشمندترین منطقه ایران از لحاظ کمیت، تنوع حیات جانوری و گیاهی است، تنوع زیستی پارک ملی گلستان حتی فراتر از برخی کشورهای اروپایی است که صدها برابر این پارک وسعت دارند.

به گزارش صحرانیوز ؛ جنگل گلستان در سال ۱۳۵۴ اولین پارک ملی ایران شد که در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان یکی از ۵۰ ذخیره‌گاه زیست‌محیطی کره زمین به ثبت رسیده‌ است. بعد از پیروزی انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ دو منطقه «قرخود» و «آلمه» مجدداً از یکدیگر جدا شدند و پارک فعلی به «پارک ملی گلستان» تغییر نام داد که تحت حفاظت سازمان محیط زیست است.

جای جای گلستان ، سراسر دیدنی‌هایی است که نمی‌توان با یک نوروز همه آن را به نظاره نشست.گردشگران نوروزی می‌توانند با انتخاب جنگل گلستان به عنوان مقصد گردشگری خود یک گزینه خاطره‌انگیز را آغاز کنند.

پارک ملی گلستان نخستین پارکی است که در ایران به عنوان پارک ملی نام گرفت و این پارک با داشتن اقلیم‌های متفاوت و مناطق زیستی متنوع جنگلی، استپی و چشم‌اندازها و مناظر متبوع طبیعی از جمله جاذبه‌های گردشگری استان گلستان محسوب می‌شود.

پارک ملی گلستان یا جنگل گلستان، منطقهٔ حفاظت شده‌ای در شرق استان گلستان و غرب استان خراسان شمالی است. این منطقه قدیمی‌ترین پارک ملی ثبت شده در کشور ایران و پناهگاهی کم‌نظیر برای حیات‌وحش است که ۱۳۵۰ گونهٔ گیاهی و ۳۰۲ گونهٔ جانوری، از جمله نیمی از گونه‌های پستانداران ایران را در حدود ۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت خود جای داده‌ است.

پارک ملی گلستان همچنین پانزدهمین اثر ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در سوم دی ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت مسافرانی که این جنگل را برای گردش انتخاب کردند از فرصتی که در اختیارشان قرار گرفته است نهایت استفاده را کنند و در کنار این جنگل چادر زده و از هوای دلنشین و مطبوع آن لذت ببرند.

جنگل گلستان، بزرگترین پارک طبیعی ایران است و مساحت آن در برخی منابع بیش از ۹۱ هزار هکتار و در برخی منابع ۸۷ هزار و ۴۰۲ هکتار ذکر شده‌ است.

محیط پارک حدود ۱۹۸ کیلومتر است و حد غربی پارک ملی گلستان از روستای تنگراه در استان گلستان شروع می‌شود و حد شرقی آن در روستای «رباط قره‌بیل» واقع در استان خراسان‌شمالی پایان می‌یابد.

۶۹ گونه پستاندار وابسته به ۶ راسته، ۲۱ خانواده و ۵۰ سرده در پارک ملی گلستان شناسایی شده‌ است. پلنگ و خرس قهوه‌ای از گوشت‌خواران بزرگ پارک ملی هستند.

 سمور جنگلی از گوشتخوارانی است که احتمالاً فقط در پارک ملی گلستان زندگی می‌کند و بر ارزش ژنتیکی پارک افزوده‌ است.

دیگر پستانداران مهم ساکن این جنگل شامل مرال، شوکا، گراز، آهوی ایرانی، گوسفند وحشی (قوچ و میش)، بز کوهی (کل و بز)، گربه جنگلی، تشی، گرگ، وشق، روباه سرخ و روباه ترکمنی می‌شود از راسته خفاش‌ها تاکنون ۱۸ گونه در این پارک شناسایی شده‌است.

تاکنون ۶۹ گونه پستاندار، ۱۵۰ گونه پرنده، سه گونه دوزیست و ۲۴ گونه خزندگان شناسایی شده است. تعداد گونه‏‌های گیاهی پارک ملی گلستان ۱۳۶۵ گونه است.

این جنگل در ۱۹ مرداد ۱۳۳۶ به نام «منطقه حفاظت شده آلمه وایشکی» تحت حفاظت کانون شکار قرار گرفت. در شهریور ۱۳۴۲ به «پارک محمدرضا شاه» تغییر نام داد و در ۲۲ فروردین ۱۳۴۳ «پارک وحش» نامیده شد. در شهریور ۱۳۵۰ محدوده‌ای در شرق پارک به نام «قُرخود» با وسعت ۳۴ هزار هکتار به آن الحاق شد و در ۱۳۵۳ عنوان پارک وحش به «پارک ملی» تغییر داده شد.

اصلی‌ترین مسیر ارتباطی شمال کشور و استان خراسان (و یکی از محورهای ارتباطی تهران-مشهد) از این جنگل می‌گذرد. این جاده دقیقاً در طولانی‌ترین و گودترین دره این منطقه کوهستانی احداث شده‌ است که از روستای تنگراه در غرب پارک ملی آغاز شده و تا روستای «دشت مماس» با حد جنوبی پارک به سمت بجنورد امتداد می‌یابد.

اگر جنگل گلستان را به عنوان مقصد گردشگری خود انتخاب کردید حتما دوربین عکاسی خود را آماده کنید زیرا در این پارک رودخانه‌های متعددی جریان دارد و بیش از ۲۱ دهنه چشمه در آن شناسایی شده‌ است که مهمترین آنان را می‌توان رودخانه مادرسو، زاو، قرتو، چشمه‌های گلشن، گلستان، جانو، سردارخانه، دوشان، آق‌سو، کرکولی نام برد.

از مهمترین کوه‌ها و دره‌های این بوستان می‌توان به ارتفاعات قره‌قون، تنگه‌گل، شاخا، یکه قدم، المه، قره‌قاشلی، قوفی قورچی و دره‌های آلمه، آنسر، قرغون، آق‌سو، آلی‌دالی، آدنس، جمشیدآباد، قزقلعه، آلوباغ و خشک اشاره کرد.

یک‌هشتم گونه‌های گیاهی، یک‌سوم گونه‌های پرندگان و بیش از ۵۰ درصد از گونه‌های پستانداران کشور در این پارک زندگی می‌کنند.

از جذاب‌ترین جانوران بزرگ پارک می‌توان به پلنگ، خرس، مرال، بز وحشی، شوکا و گراز و از پرندگان زیبای آن مانند هما، دال، عقاب، کبوتر جنگلی و انواع دارکوب‌ها اشاره کرد.

فرصت استثنایی دیدن بلندترین آبشار فصلی (اوچر) با ارتفاع ۱۱۰ متر در فصل بهار، بیلی کوه یکی از قله‌های زیبای پارک با چشم‏اندازی از دیوارهای صخره‌ای قورغون، سلوکلی بزرگترین تالاب طبیعی در ارتفاع ۱۳۵۸ متری پارک، سلطان‌هبی، دره‌های آلمه، آق‌سو، سوار باغی، آلی‌دالی، آدام چاغران، آدنسد، جمشیدآباد، قرنگی جنگل، قزقلعه و آلو باغ، کرکولی، دگرمانلی و خشک، میرزا بایلو، شارلق را از دست ندهید.