تخریب دولت؛ آگاهانه یا ناآگاهانه؟ مطلب ارسالی

تخریب دولت؛ آگاهانه یا ناآگاهانه؟

این‌روزها فضای سنگینی علیه دولت دوازدهم شکل گرفته است. فیلترینگ تلگرام، اختلالات بازار ارز، ناآرامی‌های دی‌ماه گذشته و خروج رسمی آمریکا از برجام، دولت روحانی را در سخت‌ترین شرایط ممکن قرار داده است. در این شرایط سخت با توجه به مشکلات و مسائل ایجاد شده، تلاش هدفمند و برنامه‌ریزی شده مخالفان برای القاء ناکارآمدی دولت روحانی هرروز بیشتر و بیشتر می‌شود. فرصت‌طلبان و تندروها به گونه‌ای به دولت روحانی می‌تازند که گویی تمام مشکلات کشور بخاطر عملکرد نادرست دولت دوازدهم ایجاد شده است و آنان و همفکرانشان سهمی در ایجاد مشکلات کنونی ندارند!
بدون تردید روحانی و دولتش جای نقد دارد. این‌روزها عملکرد ضعیف یک‌ساله دولت دوازدهم در حوزه سیاست داخلی در کنار کارنامه نامطلوب اقتصادی‌اش موجی از انتقادها در میان برخی از حامیان روحانی به وجود آورده است. بخشی از این انتقادات، واکنش طبیعی رای‌دهندگان به عدم تحقق برخی شعارها و وعده‌های روحانی است. اما عملکرد دولت روحانی با در نظر گرفتن ملاحظات و محدودیت‌هایش در مجموع قابل دفاع است. از این رو اکثریت حامیان ۲۴ میلیونی روحانی هنوز بر لزوم تدوام حمایت از ایشان تاکید می‌کنند و همچنان قاطعانه از دولتش حمایت می‌کنند.
این واقعیت را نباید از نظر دور داشت که روحانی در دوره اول ریاست جمهوری‌اش با همه سنگ اندازی‌ها و کارشکنی‌های مخالفان توانست در زمینه پرونده هسته‌ای، مهار تورم، رشد اقتصادی و کاهش تنش‌های سیاسی کارنامه نسبتاً قابل قبولی از خود ارائه دهد. در اردیبهشت ٩۶ علی‌رغم برخی کاستی‌ها و مشکلات، مردم با امید به آینده بهتر بار دیگر به اعتدال و عقلانیت روحانی اعتماد کردند و او برای بار دوم سکاندار پاستور شد.
در شرایط حساس کنونی، روحانی نباید فراموش کند که برای تحقق اهداف و برنامه‌هایش همچنان نیازمند تداوم حضور سیاسی و اجتماعی حامیانش است و اگر موفق به جلب رضایت افکار عمومی نشود، ادامه کار برای او و دولتش بسیار دشوار خواهد بود. از این رو او باید صادقانه و با شجاعت با مردم از مشکلات، محدودیت‌ها و موانع موجود سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشور سخن بگوید. تا فرصت باقی است باید دست از محافظه کاری و مماشات بردارد و حقایق را به مردم بگوید و در عمل ثابت کند که به عهدی که با مردم بسته پای بند است.
واقعیت غیر قابل انکار اینست که شرایط نامطلوب اقتصادی، اجتماعی و سیاسی فعلی کشور محصول تصمیمات دولت دوازدهم «به تنهایی» نیست و عوامل دیگری نیز در شکل گیری شرایط موجود تاثیر گذار است. مخالفان دولت فراموش کرده‌اند که بخشی از مشکلات کنونی بخاطر تصمیمات و سیاست‌های نادرست و مساله‌دار «دیگران» است و دولت روحانی باید برای آنها راه حلی منطقی بیابد! تندروها و دلواپسان علی‌رغم اینکه می دانند که اختیار همه تصمیمات کشور بر عهده دولت نیست، اما نابخردانه امید مردم را نشانه می‌روند.
اقتدارگرایان و اصولگرایان افراطی باید این واقعیت بدانند که ناامید کردن مردم از دولت منتخب باعث اقبال مردم به آنان نخواهد شد بلکه به ضرر کل حاکمیت خواهد بود. گرچه ممکن است کاهش مشارکت سیاسی و ادامه روند کنونی در کوتاه مدت به نفع مخالفان دولت تلقی شود، اما نا امیدی از ساز و کار انتخابات به قهر با صندوق رای منجر شده و بدون شک جامعه بسوی اتخاذ روش‌های رادیکال و تنش‌زا گرایش خواهد یافت.
به باور تحلیلگران اجتماعی و ناظران‌سیاسی در این «برهه‌ی حساس» بهترین راه‌حل برای خروج از بن بست برجام و شرایط دشوار کنونی، نگاه به منافع ملی و تاکید بر آشتی و اتحاد ملی در همه ارکان نظام است. جامعه باید به سمت وحدت و فاصله گرفتن از کانون‌های مشکل‌ساز برود چراکه در صورت ادامه وضع موجود احتمالاً نوعی آنارشیسم اجتماعی-سیاسی به وجود خواهد آمد که بسیار خطرناک تر از تروریسم و مافیای جنگ خواهد بود.

حسین طاهری فرد